opis koncepcji	Funkcje "nowego skrzydła" MNK 1. Muzeum Wyspiańskiego 2. Pomieszczenia na pracę edukacyjną z dziećmi i wystawy ich prac 3. Pomieszczenie na klub twórców niepełnosprawnych 4. Magazyn części zbiorów Działu malarstwa polskiego 5. Magazyn i pracownia Działu starej fotografii 6. Magazyn studyjny i pracownia konserwacji mebli 7. Biblioteka wraz z Czytelnią i magazynem 8. Magazyn sprzętu wystawienniczego 9. Sala wielofunkcyjna 10. Plenerowa ekspozycja rzeźb 11. Pomieszczenia recepcyjne, gastronomiczne i sprzedaży wydawnictw Stanisław Wyspiański nie był związany w Krakowie z żadnym miejscem zamieszkania na stałe, chociaż istnieją w mieście nieliczne miejsca, w których artysta mieszkał, dojrzewał, uczył się i tworzył. Ranga Stanisława Wyspiańskiego w kulturze narodowej, jakość i wielkość kolekcji zgromadzonej w Muzeum Narodowym w Krakowie na przestrzeni 100 lat zdecydowały o powołaniu w 1983 roku samodzielnego Oddziału MNK - Muzeum Stanisława Wyspiańskiego. Usytuowane w wynajętej kamienicy przy ul. Kanoniczej 9 Muzeum Stanisława Wyspiańskiego, pełniło swoją służbę w kulturze narodowej przez 20 lat. W 2004 roku otwarto nową siedzibę Muzeum Stanisława Wyspiańskiego w, należącej do MNK, odrestaurowanej zabytkowej kamienicy Szołayskich przy ul. Szczepańskiej 11. Aktualnie Muzeum prezentuje w różnorodnym i możliwie kompletnym wyborze, z wyjątkiem dzieł w monumentalnej skali, na przestrzeni, blisko, 2000 m2, wszechstronną twórczość Stanisława Wyspiańskiego, jego kolejne wcielenia artystyczne jako: ucznia, studenta, podróżnika, malarza i rysownika, dramaturga i poety, dekoratora, projektanta wnętrz w zakresie konserwacji oraz nowej dekoracji wnętrz kościelnych, polichromii i witrażu, scenografa i człowieka prywatnego. Zarówno w kraju jak i zagranicą Wyspiański znany jest jako artysta dzieł o monumentalnej skali. Te wielkoformatowe projekty dekoracji kościoła OO Franciszkanów i Katedry Wawelskiej oraz prace dokumentujące konserwację kościoła św. Krzyża są niewątpliwie najoryginalniejszymi pracami artysty. Pokazana w Krakowie w 2000 roku wystawa z cyklu "Opus Magnum" prezentująca głównie dzieła monumentalne tego artysty uzmysłowiła społeczeństwu skalę i rangę oddziaływania jego sztuki. Nie powstała jak dotąd przestrzeń wystawiennicza, która byłaby zdolna pomieścić całą kolekcję tego najoryginalniejszego krakowskiego twórcy. Problemy wystawiennicze wiążą się z formatami jego prac do polichromii ściennych i witraży. Wymagają one bardzo dużych i nietypowych przestrzeni o skomplikowanym oświetleniu mogących pogodzić obecność jego prac o różnych formatach: od rysunków przez obrazy sztalugowe do projektów w skali monumentalnej, np. projekt witraża Bóg Ojciec - Stań się ma wysokość III pięter. Intencją Muzeum Narodowego w Krakowie jest, aby powstał budynek dostosowany do potrzeb kolekcji i kompletnego scenariusza Muzeum Wyspiańskiego, mieszczący nowoczesną przestrzeń ekspozycyjną, stwarzającą możliwość przechodzenia od jednej dziedziny twórczości do drugiej, z uwzględnieniem chronologii, zaskakujących formatów, zachowaniem wymogów konserwatorskich, dostępnością informacji, działalności programów edukacyjnych i oświatowych, możliwością zmian aranżacji stałej ekspozycji, dostępnością dla zwiedzających także niepełnosprawnych oraz rekreacji. Realizacja takiego budynku muzealnego dla kolekcji wszystkich dzieł Stanisława Wyspiańskiego wymaga ścisłej współpracy zespołu architektonicznego z autorem scenariusza - doświadczonym muzealnikiem historykiem sztuki, scenografem i reżyserem światła oraz stosownych nakładów finansowych. Muzeum Narodowe - inicjator pomysłu wierzy, że jest również wolą obywateli miasta Krakowa stworzenie nowej idealnej siedziby dla kolekcji dzieł Stanisława Wyspiańskiego, która stałaby się doskonałą wizytówką Krakowa w zjednoczonej Europie. Na podstawie tekstu Marty Romanowskiej